SEHEMU YA KUMI NA MBILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU


Mwandishi: Kedmund Mtembezi


Email kedmund742@gmail.com


WhatsApp+255 672 229 424


SEHEMU YA 12


Usiku ule uliacha alama.

Baada ya tukio la ghala, kila upande ulijipanga upya.

👉 Rashid alikuwa na hasira.

👉 Mzee alikuwa anaangalia mchezo kwa mbali.

👉 Na Kedmund… alikuwa anajenga nguvu zake kimya kimya.

Asubuhi iliyofuata, Kedmund hakurudi nyumbani.

Alihamia kwenye sehemu ya siri — jengo lililokuwa limeachwa, lakini ndani yake kulikuwa na mipango mipya.

Watu wachache waliokuwa waaminifu walikuwa pembeni yake.

Sasa hakutaka kundi kubwa.

👉 Alitaka watu wachache… lakini hatari.

“Kuanzia leo, hatufanyi kazi kwa hofu,” Kedmund alisema.

Wote walimwangalia.

“Tunafanya kazi kwa akili.”

Alitoa ramani mezani.

“Rashid ana vituo vitatu vya biashara.”

Alionyesha kwa kidole:

Ghala la mzigo

Sehemu ya pesa

Njia ya mawasiliano

“Tukivunja hivi… atapoteza nguvu.”

Mmoja wa watu wake aliuliza:

“Tutaanza wapi?”

Kedmund alitabasamu kidogo.

“Pale ambapo ataumia zaidi.”

👉 Pesa.

Wakati huo huo…

Rashid alikuwa amekaa ndani ya ofisi yake, akivuta sigara kwa hasira.

“Huyo kijana anafikiri amekua sana,” alisema.

Mmoja wa watu wake akasema:

“Tumtafute na tumalize.”

Lakini Rashid alitikisa kichwa.

“Hapana… nataka aumie kwanza.”

Macho yake yakawa makali.

“Tutamchukua mtu wake wa karibu.”

Jina moja lilipita akilini mwake.

👉 Amina.

Usiku ulipoingia…

Kedmund na kundi lake walikuwa tayari.

Walivaa nguo nyeusi, wakajipanga kimya kimya.

Hakukuwa na kelele.

Hakukuwa na makosa.

👉 Hii ilikuwa mission ya kwanza ya vita.

Walifika kwenye jengo la kuhifadhi pesa.

Ulinzi ulikuwa mkali… lakini si kwa Kedmund.

“Camera iko wapi?” aliuliza.

“Upande wa kulia,” mmoja alijibu.

Kedmund alitikisa kichwa.

“Dakika mbili… tuingie.”

Kwa ustadi mkubwa, waliingia ndani.

Hakuna kelele.

Hakuna alarm.

👉 Precision.

Ndani…

walikuta pesa.

Nyingi.

Mifuko.

Maboksi.

Ndoto za watu wengi.

Lakini Kedmund hakutabasamu.

Hii haikuwa kuhusu utajiri.

👉 Ilikuwa ni ujumbe.

“Chukua sehemu… lakini choma iliyobaki,” alisema.

Watu wake walishangaa.

“Boss… pesa yote hii?”

Kedmund aliwatazama.

“Sitaki tu pesa… nataka kumuumiza.”

Dakika chache baadaye—

🔥 MOTO ULILIPUKA!

Jengo likaanza kuwaka.

Mosho ulipanda juu.

Ilikuwa ishara.

👉 Vita imeanza rasmi.

Wakiwa wanatoroka, Kedmund alisimama kwa sekunde moja, akitazama moto.

Macho yake yalikuwa na baridi.

“Game on…” alisema taratibu.

Lakini hakujua…

Wakati huo huo…

Amina alikuwa kwenye gari.

Amefungwa mikono.

Akiwa amechukuliwa na watu wa Rashid.

Macho yake yalikuwa na hofu… lakini pia uamuzi.

Simu ya Kedmund iliita.

Alipoipokea—

sauti ya Rashid ilisika.

“Umeanza moto… sasa angalia ninachofanya.”

Kimya kilitanda.

“Kama unamtaka Amina hai…”

Moyo wa Kedmund ulisimama kwa sekunde.

“Njoo peke yako.”

Call ikakatika.

Ndani ya sekunde chache, kila kitu kilibadilika.

👉 Vita haikuwa tena kuhusu biashara.

👉 Sasa ilikuwa binafsi.

Watu wake walimwangalia.

“Boss… plan?”

Kedmund alikaa kimya kwa sekunde chache.

Kisha akasema:

“Hi ni trap.”

“Basi tusifanye—” mmoja alisema.

Kedmund alikata.

“Tutafanya.”

Macho yake yalibadilika tena.

👉 Hasira

👉 Uamuzi

👉 Na kitu kingine hatari zaidi…

👉 Upendo uliogeuka kuwa vita.

“Lakini safari hii…” alisema polepole,

👉 “Tutakuwa tayari kwa kila kitu.”

Mwisho wa Sehemu ya 12


Tukutane sehemu ya 13.

Maoni

Chapisha Maoni

Machapisho maarufu kutoka blogu hii

SEHEMU YA KWANZA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mtunzi: Kedmund Mtembezi Mwamdishi: Kedmund Mtembezi Email: kedmund742@gmail.com WhatsApp: +255 672 229 424 Jua lilikuwa linachoma kama kawaida ya mchana wa Dar es Salaam. Vumbi lilikuwa likipaa kila gari lilipopita kwenye barabara ya udongo ya mtaani, na kelele za wauza chips, mama lishe na boda boda zilichanganyika kama muziki wa maisha ya kila siku. Kijana mmoja aitwaye Kedmund alikaa juu ya jiwe lililochakaa pembeni ya nyumba yao ya mabati. Alikuwa na fulana iliyochuja na suruali iliyopauka, macho yake yakiwa yamejaa mawazo mazito kuliko umri wake ulivyokuwa. “Maisha haya siyo rahisi…” alijisemea taratibu huku akiangalia watoto wadogo wakicheza bila kujali kesho. Alikuwa mtoto wa mwisho kwenye familia ya watoto watatu. Baba yao alifariki miaka mitano iliyopita kwa ugonjwa, na tangu hapo mama yao, Mama Asha, ndiye aliyebeba mzigo wa familia. Kila siku alikuwa anaamka alfajiri kwenda kuuza maandazi na chai ili angalau wapate kula. Lakini pesa haikutosha....
Endelea kusoma

SEHEMU YA PILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi SEHEMU YA 2 Ndani ya ile nyumba ya kifahari, hali ya hewa ilikuwa nzito kama vile kuna jambo kubwa linaenda kutokea. Kedmund na Juma waliongozwa hadi sebuleni. Sofa zilikuwa za gharama, televisheni kubwa ukutani, na kila kitu kilionyesha pesa — pesa ambayo Kedmund hakuwahi kuiona hata kwa ndoto. Mwanaume yule aliyewakaribisha aliketi mbele yao, akawatazama tena kwa macho ya kupima. “Mimi naitwa Rashid,” alisema kwa utulivu. “Na hapa hakuna mchezo wa kitoto.” Kedmund alikaa kimya, lakini moyo wake ulikuwa unadunda kwa kasi. Rashid aliweka begi dogo mezani. “Hii ndiyo kazi yenu ya kwanza.” Juma alitabasamu, kama vile tayari alijua kinachoendelea. Lakini Kedmund bado alikuwa na wasiwasi. “Kazi gani hasa?” aliuliza. Rashid alimwangalia moja kwa moja. “Mtasafirisha mzigo kutoka hapa hadi Mbagala. Hakuna maswali. Hakuna kufungua. Hakuna kuchelewa.” Kimya kilitanda. Kedmund alihisi koo lake likikauka. “Na kama tukikamatwa?” aliuliza kw...
Endelea kusoma

SEHEMU YA TANO

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi Email kedmund742@gmail.com WhatsApp+255 672 229 424 SEHEMU YA 5 Usiku ulikuwa tulivu, lakini ndani ya moyo wa Kedmund kulikuwa na kelele nyingi. Alikuwa amekaa nje ya nyumba yao, akitazama anga lililojaa nyota. Lakini hakuziona vizuri… kwa sababu akili yake ilikuwa kwa mtu mmoja tu. Amina. Tangu walipoanza kuongea, maisha yake yalibadilika kwa namna nyingine kabisa. Sio pesa, sio kazi… bali hisia. Kwa mara ya kwanza tangu aingie kwenye huu mchezo, alihisi kama kuna kitu kinampa sababu ya kuendelea. Lakini hakujua… Sababu hiyo hiyo inaweza kuwa mwisho wake. Simu yake iliita. Ilikuwa ni Amina. “Uko wapi?” aliuliza kwa sauti laini. “Nyumbani… natulia tu,” Kedmund alijibu. “Nahitaji kukuona.” Moyo wake uliruka. “Sasa hivi?” “Ndiyo… ni muhimu.” Hakukuwa na maswali mengi. Ndani ya dakika chache, Kedmund alikuwa njiani. Walikutana sehemu tulivu, mbali na kelele za mtaa. Taa za barabarani zilikuwa zinawamulika kwa mwanga hafifu. Amina a...
Endelea kusoma