SEHEMU YA KUMI NA MOJA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU


Mwandishi: Kedmund Mtembezi


Email kedmund742@gmail.com


WhatsApp+255 672 229 424


SEHEMU YA 11


Ghala lilikuwa kimya… lakini kimya cha hatari.

Kedmund alisimama katikati, macho yake yakimwangalia yule msaliti aliyesimama mbele yake. Hakukuwa na tabasamu tena. Hakukuwa na mchezo mdogo.

👉 Hii ilikuwa mwisho wa kuficha.

👉 Hii ilikuwa mwanzo wa vita ya kweli.

“Uliwasiliana na nani?” Kedmund aliuliza kwa sauti tulivu lakini nzito.

Mtu yule alicheka kidogo.

“Unadhani ni mimi peke yangu?” alisema kwa dharau.

Kedmund alikaza macho.

“Jibu swali.”

Mtu yule alisogea hatua moja mbele.

“Game hii ni kubwa kuliko unavyofikiria… wewe ni pawn tu.”

Maneno hayo yalichoma.

Lakini safari hii, Kedmund hakukasirika haraka.

Alitabasamu kidogo.

“Pawn…?” alisema polepole.

Kisha ghafla—

💥 ALIMPIGA NGUMI KALI!

Mtu yule akaanguka chini kwa nguvu.

Wanaume wengine waliosimama pembeni walishtuka.

Lakini hakuna aliyesogea.

Kwa sababu waliona kitu kipya kwa Kedmund:

👉 Hakuwa anaomba heshima tena… alikuwa anaichukua.

Kedmund alimsogelea yule msaliti aliyekuwa chini.

“Sitaki maneno mengi,” alisema. “Nataka majina.”

Mtu yule alitema damu kidogo… kisha akacheka kwa tabu.

“Utajuta…”

🔫 GUN IKATOLEWA!

Lakini kabla hajafyatua—

💥 RISASI ILILIA!

Lakini si kutoka kwake.

Kila mtu aligeuka.

Ilikuwa ni Amina.

Alikuwa amesimama, mikono yake ikitetemeka kidogo, bastola mkononi.

Yule msaliti alikuwa ameanguka… hana uhai.

Kimya kizito kilitanda.

Moyo wa Kedmund ulipiga kwa nguvu.

Aliangalia Amina.

“Kwa nini…?” aliuliza.

Amina alikuwa anapumua kwa nguvu.

“Alikuwa anakudanganya… angekuua,” alisema kwa sauti ya chini.

Lakini ndani yake…

kulikuwa na kitu kingine.

👉 Alikuwa amechagua upande.

Lakini kabla hali haijatulia—

🚪 MLANGO UKAFUNGULIWA KWA NGUVU!

Wanaume wa Rashid waliingia.

Na nyuma yao…

alikuwa Rashid mwenyewe.

Akiwa na hasira kali.

“Nilijua…” alisema kwa sauti nzito.

Macho yake yakatua kwa Kedmund.

“Kijana… umeanza kunivurugia biashara.”

Kedmund hakurudi nyuma.

Alisimama imara.

“Hii si biashara yako pekee,” alijibu.

Rashid alicheka kidogo.

“Na sasa unafikiri unaweza kunisimamia?”

Kedmund alimtazama moja kwa moja.

“Si kufikiri… najua.”

Tension ilipanda.

Kila mtu alikuwa tayari.

Silaha zilikuwa tayari.

Sekunde moja tu ingeweza kubadilisha kila kitu.

Mzee pia aliingia polepole kutoka nyuma.

Akitazama hali ile kwa utulivu.

“Imekuwa interesting…” alisema.

Kila mtu alinyamaza.

Mzee alimtazama Kedmund.

“Kijana… umeua mmoja wa watu wetu… umevunja sheria.”

Kedmund alijibu bila woga:

“Alikuwa msaliti.”

Kimya kilitanda.

Mzee alitabasamu kidogo.

“Na wewe unafikiri uko safi?”

Swali hilo lilikuwa la hatari.

Lakini kabla Kedmund hajajibu—

Amina alisogea mbele.

“Ilikuwa uamuzi wangu,” alisema.

Kila mtu alimwangalia.

“Nilimfyatua risasi.”

Rashid alikasirika.

“Huyu mwanamke anacheza pande zote!” alipaza sauti.

Lakini Mzee aliinua mkono.

Kimya.

Alimtazama Amina… kisha Kedmund.

Kisha akasema:

“Leo… hakuna mtu atakayekufa tena.”

Kila mtu alishangaa.

“Lakini…” aliongeza polepole,

👉 “Kuanzia leo… vita inaanza rasmi.”

Maneno hayo yalikuwa kama hukumu.

Hakukuwa na urafiki tena.

Hakukuwa na upande wa kati.

👉 Ni wao dhidi ya wao.

👉 Ni nguvu dhidi ya akili.

👉 Ni maisha dhidi ya kifo.

Kedmund alimtazama Rashid.

Rashid akamtazama kwa chuki.

Amina alikuwa katikati yao.

Na Mzee…

alikuwa anatazama kama mtu anayefurahia mchezo unaanza.

Usiku huo…

hakuna aliyelala kwa amani.

Kwa sababu kila mtu alijua:

👉 Hatua ya mwisho ya mchezo imeanza.

 Mwisho wa Sehemu ya 11


Tukutane sehemu ya 12.

Maoni

Chapisha Maoni

Machapisho maarufu kutoka blogu hii

SEHEMU YA KWANZA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mtunzi: Kedmund Mtembezi Mwamdishi: Kedmund Mtembezi Email: kedmund742@gmail.com WhatsApp: +255 672 229 424 Jua lilikuwa linachoma kama kawaida ya mchana wa Dar es Salaam. Vumbi lilikuwa likipaa kila gari lilipopita kwenye barabara ya udongo ya mtaani, na kelele za wauza chips, mama lishe na boda boda zilichanganyika kama muziki wa maisha ya kila siku. Kijana mmoja aitwaye Kedmund alikaa juu ya jiwe lililochakaa pembeni ya nyumba yao ya mabati. Alikuwa na fulana iliyochuja na suruali iliyopauka, macho yake yakiwa yamejaa mawazo mazito kuliko umri wake ulivyokuwa. “Maisha haya siyo rahisi…” alijisemea taratibu huku akiangalia watoto wadogo wakicheza bila kujali kesho. Alikuwa mtoto wa mwisho kwenye familia ya watoto watatu. Baba yao alifariki miaka mitano iliyopita kwa ugonjwa, na tangu hapo mama yao, Mama Asha, ndiye aliyebeba mzigo wa familia. Kila siku alikuwa anaamka alfajiri kwenda kuuza maandazi na chai ili angalau wapate kula. Lakini pesa haikutosha....
Endelea kusoma

SEHEMU YA PILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi SEHEMU YA 2 Ndani ya ile nyumba ya kifahari, hali ya hewa ilikuwa nzito kama vile kuna jambo kubwa linaenda kutokea. Kedmund na Juma waliongozwa hadi sebuleni. Sofa zilikuwa za gharama, televisheni kubwa ukutani, na kila kitu kilionyesha pesa — pesa ambayo Kedmund hakuwahi kuiona hata kwa ndoto. Mwanaume yule aliyewakaribisha aliketi mbele yao, akawatazama tena kwa macho ya kupima. “Mimi naitwa Rashid,” alisema kwa utulivu. “Na hapa hakuna mchezo wa kitoto.” Kedmund alikaa kimya, lakini moyo wake ulikuwa unadunda kwa kasi. Rashid aliweka begi dogo mezani. “Hii ndiyo kazi yenu ya kwanza.” Juma alitabasamu, kama vile tayari alijua kinachoendelea. Lakini Kedmund bado alikuwa na wasiwasi. “Kazi gani hasa?” aliuliza. Rashid alimwangalia moja kwa moja. “Mtasafirisha mzigo kutoka hapa hadi Mbagala. Hakuna maswali. Hakuna kufungua. Hakuna kuchelewa.” Kimya kilitanda. Kedmund alihisi koo lake likikauka. “Na kama tukikamatwa?” aliuliza kw...
Endelea kusoma

SEHEMU YA TANO

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi Email kedmund742@gmail.com WhatsApp+255 672 229 424 SEHEMU YA 5 Usiku ulikuwa tulivu, lakini ndani ya moyo wa Kedmund kulikuwa na kelele nyingi. Alikuwa amekaa nje ya nyumba yao, akitazama anga lililojaa nyota. Lakini hakuziona vizuri… kwa sababu akili yake ilikuwa kwa mtu mmoja tu. Amina. Tangu walipoanza kuongea, maisha yake yalibadilika kwa namna nyingine kabisa. Sio pesa, sio kazi… bali hisia. Kwa mara ya kwanza tangu aingie kwenye huu mchezo, alihisi kama kuna kitu kinampa sababu ya kuendelea. Lakini hakujua… Sababu hiyo hiyo inaweza kuwa mwisho wake. Simu yake iliita. Ilikuwa ni Amina. “Uko wapi?” aliuliza kwa sauti laini. “Nyumbani… natulia tu,” Kedmund alijibu. “Nahitaji kukuona.” Moyo wake uliruka. “Sasa hivi?” “Ndiyo… ni muhimu.” Hakukuwa na maswali mengi. Ndani ya dakika chache, Kedmund alikuwa njiani. Walikutana sehemu tulivu, mbali na kelele za mtaa. Taa za barabarani zilikuwa zinawamulika kwa mwanga hafifu. Amina a...
Endelea kusoma