SEHEMU YA TATU

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU


Mwandishi: Kedmund Mtembezi

Email kedmund742@gmail.com

WhatsApp+255 672 229 424


SEHEMU YA 3:


Siku chache zilipita tangu ile kazi ya kwanza. 

Maisha ya Kedmund yalianza kubadilika… taratibu, lakini kwa namna ya hatari.

Mfukoni kulikuwa na pesa. Sio nyingi sana, lakini za kutosha kubadilisha hali ya nyumbani. Mama yake alianza kupika vizuri zaidi, na hata tabasamu lake lilianza kurudi.

Lakini kwa Kedmund…

Amani ilizidi kupotea.

Kila usiku alipolala, akili yake ilirudia ile tukio ya polisi. Ile hofu haikuisha. Ilibaki ndani yake kama kivuli kinachomfuata.

Siku moja jioni, akiwa amekaa na Juma pale pale kwenye jiwe lao la kawaida, simu ya Juma iliita.

Alipokea, akasikiliza kwa sekunde chache, kisha akakata.

“Rashid anakuita,” alisema.

Kedmund alinyanyua macho polepole.

“Leo tena?”

Juma alitabasamu kwa maana nzito.

“Hii sio kazi ya mara moja bro… umeingia game sasa.”

Walipofika tena kwenye ile nyumba, hali ilikuwa tofauti.

Safari hii, kulikuwa na watu wengine ndani. Wanaume wawili wenye sura ngumu, na mwanamke mmoja aliyekaa kimya kona akicheza na simu yake.

Macho yao yote yalikuwa na kitu kimoja — ukali.

Rashid aliingia akiwa na simu mkononi, akawaangalia Kedmund na Juma kwa utulivu.

“Mlifanya kazi safi,” alisema.

Juma alitabasamu. Kedmund alibaki kimya.

Rashid alimsogelea Kedmund.

“Lakini wewe…” alisema, “bado unaogopa.”

Kedmund hakujibu.

“Usiogope pesa,” Rashid aliendelea. “Oga hofu.”

Kila mtu ndani ya chumba alicheka kidogo.

Kedmund alihisi kama anazidi kushinikizwa kuingia ndani zaidi ya kitu ambacho hakielewi kikamilifu.

Safari hii, hawakupewa begi.

Walipata kitu tofauti.

Bahasha.

Ndogo.

Nyepesi.

Lakini Rashid alisisitiza:

“Hii ni muhimu zaidi ya ile mzigo wa jana. Hii haipaswi kupotea. Ukipoteza… maisha yako yanaweza kupotea pia.”

Moyo wa Kedmund uliruka.

“Hii ina nini?” aliuliza.

Rashid alimsogelea karibu sana, macho kwa macho.

“Usiulize vitu visivyokuhusu.”

Kimya kilitanda.

Safari hii hawakupanda daladala.

Walichukua bodaboda.

Walikuwa wanapita mitaani kwa kasi, upepo ukipiga uso wa Kedmund, lakini akili yake ilikuwa mbali kabisa.

Alihisi kama anazama polepole kwenye maji marefu.

Walipofika sehemu ya makaburi yaliyotelekezwa kidogo pembeni ya mji, Kedmund alishangaa.

“Tunafanya nini huku?” aliuliza.

Juma hakujibu.

Walikutana na mtu mwingine — kijana mdogo, lakini macho yake yalikuwa makali kuliko hata ya Rashid.

Alipokea ile bahasha bila kusema neno.

Lakini kabla hajaondoka, alimwangalia Kedmund kwa sekunde kadhaa.

Halafu akasema:

“Karibu kwenye mchezo wa kweli.”

Maneno hayo yalimfanya Kedmund atetemeke.

Wakiwa njiani kurudi, Kedmund hakuvumilia tena.

“Juma… hii ni kazi gani hasa?” aliuliza kwa hasira kidogo.

Juma alikaa kimya kwa muda, kisha akasema:

“Ni biashara bro… biashara ya watu wakubwa.”

“Biashara gani? Dawa za kulevya? Uhalifu?” Kedmund aliuliza moja kwa moja.

Juma alimtazama.

“Unataka kujua sana au unataka pesa?”

Swali hilo lilimchoma.

Kedmund alikaa kimya.

Ndani ya moyo wake, alijua jibu.

Lakini hakupenda ukweli huo.

Usiku huo, alipofika nyumbani, alimkuta dada yake akitabasamu.

“Kedmund! Leo nimepata nafasi ya kurudi shule!” alisema kwa furaha.

Kedmund alishangaa.

“Vipi?”

Mama yake alitoka jikoni.

“Hizi pesa ulizotuletea zimeanza kusaidia mwanangu… Mungu akubariki.”

Maneno hayo yalimchoma moyo.

Kwa sababu alijua…

Pesa hizo zina harufu ya hatari.

Lakini pia…

Zinaanza kubadilisha maisha yao.

Siku zilivyopita, Kedmund alianza kuzoea.

Hofu ilipungua kidogo.

Confidence ikaongezeka.

Pesa zikawa nyingi zaidi.

Lakini pia…

Alianza kuona vitu ambavyo hakutakiwa kuona.

Usiku mmoja, alipokuwa anarudi peke yake baada ya kazi, aliona gari likisimama ghafla karibu yake.

Mlango ukafunguliwa.

Wanaume wawili wakashuka.

“Mzee anataka kukuona sasa hivi,” mmoja alisema.

Hakukuwa na chaguo.

Aliingia kwenye gari.

Moyo wake ukianza kupiga tena kwa kasi ile ile ya mwanzo.

Safari hii, alihisi wazi kabisa:

👉 Anaingia ndani zaidi ya kitu kisicho na njia ya kutoka.

Na safari hii…

Hakuwa na uhakika kama ataweza kutoka salama.


 Mwisho wa Sehemu ya 3


#Like_comment Tuendelee sehemu ya 4.

Maoni

Chapisha Maoni

Machapisho maarufu kutoka blogu hii

SEHEMU YA KWANZA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mtunzi: Kedmund Mtembezi Mwamdishi: Kedmund Mtembezi Email: kedmund742@gmail.com WhatsApp: +255 672 229 424 Jua lilikuwa linachoma kama kawaida ya mchana wa Dar es Salaam. Vumbi lilikuwa likipaa kila gari lilipopita kwenye barabara ya udongo ya mtaani, na kelele za wauza chips, mama lishe na boda boda zilichanganyika kama muziki wa maisha ya kila siku. Kijana mmoja aitwaye Kedmund alikaa juu ya jiwe lililochakaa pembeni ya nyumba yao ya mabati. Alikuwa na fulana iliyochuja na suruali iliyopauka, macho yake yakiwa yamejaa mawazo mazito kuliko umri wake ulivyokuwa. “Maisha haya siyo rahisi…” alijisemea taratibu huku akiangalia watoto wadogo wakicheza bila kujali kesho. Alikuwa mtoto wa mwisho kwenye familia ya watoto watatu. Baba yao alifariki miaka mitano iliyopita kwa ugonjwa, na tangu hapo mama yao, Mama Asha, ndiye aliyebeba mzigo wa familia. Kila siku alikuwa anaamka alfajiri kwenda kuuza maandazi na chai ili angalau wapate kula. Lakini pesa haikutosha....
Endelea kusoma

SEHEMU YA PILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi SEHEMU YA 2 Ndani ya ile nyumba ya kifahari, hali ya hewa ilikuwa nzito kama vile kuna jambo kubwa linaenda kutokea. Kedmund na Juma waliongozwa hadi sebuleni. Sofa zilikuwa za gharama, televisheni kubwa ukutani, na kila kitu kilionyesha pesa — pesa ambayo Kedmund hakuwahi kuiona hata kwa ndoto. Mwanaume yule aliyewakaribisha aliketi mbele yao, akawatazama tena kwa macho ya kupima. “Mimi naitwa Rashid,” alisema kwa utulivu. “Na hapa hakuna mchezo wa kitoto.” Kedmund alikaa kimya, lakini moyo wake ulikuwa unadunda kwa kasi. Rashid aliweka begi dogo mezani. “Hii ndiyo kazi yenu ya kwanza.” Juma alitabasamu, kama vile tayari alijua kinachoendelea. Lakini Kedmund bado alikuwa na wasiwasi. “Kazi gani hasa?” aliuliza. Rashid alimwangalia moja kwa moja. “Mtasafirisha mzigo kutoka hapa hadi Mbagala. Hakuna maswali. Hakuna kufungua. Hakuna kuchelewa.” Kimya kilitanda. Kedmund alihisi koo lake likikauka. “Na kama tukikamatwa?” aliuliza kw...
Endelea kusoma

SEHEMU YA TANO

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi Email kedmund742@gmail.com WhatsApp+255 672 229 424 SEHEMU YA 5 Usiku ulikuwa tulivu, lakini ndani ya moyo wa Kedmund kulikuwa na kelele nyingi. Alikuwa amekaa nje ya nyumba yao, akitazama anga lililojaa nyota. Lakini hakuziona vizuri… kwa sababu akili yake ilikuwa kwa mtu mmoja tu. Amina. Tangu walipoanza kuongea, maisha yake yalibadilika kwa namna nyingine kabisa. Sio pesa, sio kazi… bali hisia. Kwa mara ya kwanza tangu aingie kwenye huu mchezo, alihisi kama kuna kitu kinampa sababu ya kuendelea. Lakini hakujua… Sababu hiyo hiyo inaweza kuwa mwisho wake. Simu yake iliita. Ilikuwa ni Amina. “Uko wapi?” aliuliza kwa sauti laini. “Nyumbani… natulia tu,” Kedmund alijibu. “Nahitaji kukuona.” Moyo wake uliruka. “Sasa hivi?” “Ndiyo… ni muhimu.” Hakukuwa na maswali mengi. Ndani ya dakika chache, Kedmund alikuwa njiani. Walikutana sehemu tulivu, mbali na kelele za mtaa. Taa za barabarani zilikuwa zinawamulika kwa mwanga hafifu. Amina a...
Endelea kusoma