SEHEMU YA KUMI NA NNE

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU


Mwandishi: Kedmund Mtembezi


Email kedmund742@gmail.com


WhatsApp+255 672 229 424


SEHEMU YA 14


Asubuhi ilipochomoza, jiji lilikuwa linaonekana la kawaida.

Lakini kwa Kedmund…

kila kitu kilikuwa kimebadilika.

Alikuwa amesimama juu ya jengo refu, akitazama mbali.

Amina alikuwa pembeni yake.

Hakuna aliyekuwa anaongea.

Lakini kimya hicho kilikuwa na maana kubwa.

👉 Walikuwa wamepona… lakini vita haijaisha

👉 Walikuwa pamoja… lakini trust haijarudi kikamilifu

“Ulisema kuna watu juu ya Rashid…” Kedmund alisema polepole.

Amina alitikisa kichwa.

“Ndiyo… na hawa ndiyo watu wa kweli.”

“Ni nani?” aliuliza.

Amina aligeuka kumtazama.

“Mfumo.”

Kedmund alikunja uso.

Amina akaendelea:

“Hawa siyo watu wa mtaa… hawa ni wafanyabiashara wakubwa, watu wa serikali, watu wenye nguvu… wanaodhibiti kila kitu kimya kimya.”

Kimya kilitanda.

Kwa mara ya kwanza…

Kedmund alihisi ukubwa wa vita aliyoingia.

👉 Hii haikuwa tena pesa tu

👉 Hii haikuwa tena kulipiza kisasi

👉 Hii ilikuwa kupambana na mfumo mzima.

“Na unataka nini sasa?” Amina aliuliza.

Kedmund alinyamaza kwa sekunde chache.

Kisha akasema:

“Sitaki kuwa pawn tena…”

Aligeuka kumtazama.

👉 “Nataka kuwa mchezaji mkubwa.”

Amina alimtazama kwa makini.

“Basi lazima uingie ndani yao… sio kupigana nao nje.”

Maneno hayo yalikuwa muhimu.

Siku hiyo hiyo…

Kedmund alipata ujumbe.

👉 “Kuna mtu anataka kukuona.”

Hakukuwa na jina.

Hakukuwa na maelezo.

Lakini Amina alijua.

“Ni wao…” alisema.

Walifika kwenye hotel kubwa ya kifahari.

Sehemu ambayo hata kuingia tu ilihitaji hadhi.

Lakini Kedmund aliingia bila kusita.

👉 Confidence yake ilikuwa tofauti sasa.

Ndani ya chumba cha juu…

alikutana na mwanaume mmoja aliyekuwa amekaa kwa utulivu, akiwa na suti ya gharama.

Uso wake ulikuwa tulivu… lakini macho yake yalikuwa ya hatari.

“Karibu, Kedmund,” alisema.

Kedmund alishtuka kidogo.

👉 Hata hajajitambulisha… tayari wanamjua.

“Mimi si mtu mdogo,” yule mwanaume alisema.

“Na kile unachofanya… tunakiona.”

Kedmund alikaa chini.

Hakuna hofu.

“Unataka nini?” aliuliza moja kwa moja.

Mwanaume alitabasamu kidogo.

“Tunapenda watu kama wewe…”

👉 “Wenye akili”

👉 “Wenye ujasiri”

👉 “Na wasiokuwa na mipaka”

Kedmund alinyamaza.

Hii ilikuwa offer.

Lakini pia…

👉 ilikuwa mtego.

“Ukijiunga nasi…” yule mwanaume aliendelea,

👉 “utapata nguvu”

👉 “utapata pesa”

👉 “utakuwa juu ya watu kama Rashid”

Kimya kilitanda.

Amina alikuwa pembeni, akimwangalia Kedmund kwa makini.

Alijua hii ni moment muhimu.

👉 Hii ndiyo itamdefine Kedmund

👉 Hii ndiyo itachagua hatma yake

Kedmund alitabasamu kidogo.

Lakini si tabasamu la kawaida.

👉 Lilikuwa la mtu anayeanza kuelewa mchezo.

“Na kama nikikataa?” aliuliza.

Mwanaume alimtazama kwa macho ya baridi.

“Basi utakuwa dhidi yetu.”

Jibu lilikuwa lile lile.

Hakuna njia ya katikati.

Kedmund alisimama polepole.

Alimwangalia yule mwanaume.

Kisha akasema:

👉 “Sitajiunga nanyi…”

Kimya kikatanda.

Amina alishtuka kidogo.

Lakini Kedmund akaongeza:

👉 “…lakini sitapigana nanyi pia.”

Mwanaume alikunja uso kidogo.

“Unafikiri hiyo inawezekana?”

Kedmund alitabasamu.

👉 “Nitacheza mchezo wangu mwenyewe.”

Kulikuwa na ukimya mzito.

Dakika chache zilionekana kama saa.

Kisha…

yule mwanaume alicheka kidogo.

“Interesting…”

“Basi tutaona utaishia wapi,” alisema.

Kedmund aligeuka na kuondoka.

Amina akamfuata.

Walipotoka nje—

Amina alimuangalia kwa mshangao.

“Umefanya kitu hatari sana…”

Kedmund alitabasamu kidogo.

👉 “Najua.”

Lakini ndani yake…

kulikuwa na kitu kikubwa kinajengwa.

👉 Hakutaka kuwa chini

👉 Hakutaka kuwa juu ya mtu mmoja

👉 Alitaka kuwa juu ya mchezo mzima.

Na mbali…

wale watu wakubwa walikuwa wanamtazama.

“Uyu kijana…” mmoja alisema,

👉 “anaweza kuwa tatizo…”

👉 “au anaweza kuwa nguvu kubwa sana.”

Mwisho wa Sehemu ya 14


Tukutane sehemu ya 15.

Maoni

Chapisha Maoni

Machapisho maarufu kutoka blogu hii

SEHEMU YA KWANZA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mtunzi: Kedmund Mtembezi Mwamdishi: Kedmund Mtembezi Email: kedmund742@gmail.com WhatsApp: +255 672 229 424 Jua lilikuwa linachoma kama kawaida ya mchana wa Dar es Salaam. Vumbi lilikuwa likipaa kila gari lilipopita kwenye barabara ya udongo ya mtaani, na kelele za wauza chips, mama lishe na boda boda zilichanganyika kama muziki wa maisha ya kila siku. Kijana mmoja aitwaye Kedmund alikaa juu ya jiwe lililochakaa pembeni ya nyumba yao ya mabati. Alikuwa na fulana iliyochuja na suruali iliyopauka, macho yake yakiwa yamejaa mawazo mazito kuliko umri wake ulivyokuwa. “Maisha haya siyo rahisi…” alijisemea taratibu huku akiangalia watoto wadogo wakicheza bila kujali kesho. Alikuwa mtoto wa mwisho kwenye familia ya watoto watatu. Baba yao alifariki miaka mitano iliyopita kwa ugonjwa, na tangu hapo mama yao, Mama Asha, ndiye aliyebeba mzigo wa familia. Kila siku alikuwa anaamka alfajiri kwenda kuuza maandazi na chai ili angalau wapate kula. Lakini pesa haikutosha....
Endelea kusoma

SEHEMU YA PILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi SEHEMU YA 2 Ndani ya ile nyumba ya kifahari, hali ya hewa ilikuwa nzito kama vile kuna jambo kubwa linaenda kutokea. Kedmund na Juma waliongozwa hadi sebuleni. Sofa zilikuwa za gharama, televisheni kubwa ukutani, na kila kitu kilionyesha pesa — pesa ambayo Kedmund hakuwahi kuiona hata kwa ndoto. Mwanaume yule aliyewakaribisha aliketi mbele yao, akawatazama tena kwa macho ya kupima. “Mimi naitwa Rashid,” alisema kwa utulivu. “Na hapa hakuna mchezo wa kitoto.” Kedmund alikaa kimya, lakini moyo wake ulikuwa unadunda kwa kasi. Rashid aliweka begi dogo mezani. “Hii ndiyo kazi yenu ya kwanza.” Juma alitabasamu, kama vile tayari alijua kinachoendelea. Lakini Kedmund bado alikuwa na wasiwasi. “Kazi gani hasa?” aliuliza. Rashid alimwangalia moja kwa moja. “Mtasafirisha mzigo kutoka hapa hadi Mbagala. Hakuna maswali. Hakuna kufungua. Hakuna kuchelewa.” Kimya kilitanda. Kedmund alihisi koo lake likikauka. “Na kama tukikamatwa?” aliuliza kw...
Endelea kusoma

SEHEMU YA TANO

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi Email kedmund742@gmail.com WhatsApp+255 672 229 424 SEHEMU YA 5 Usiku ulikuwa tulivu, lakini ndani ya moyo wa Kedmund kulikuwa na kelele nyingi. Alikuwa amekaa nje ya nyumba yao, akitazama anga lililojaa nyota. Lakini hakuziona vizuri… kwa sababu akili yake ilikuwa kwa mtu mmoja tu. Amina. Tangu walipoanza kuongea, maisha yake yalibadilika kwa namna nyingine kabisa. Sio pesa, sio kazi… bali hisia. Kwa mara ya kwanza tangu aingie kwenye huu mchezo, alihisi kama kuna kitu kinampa sababu ya kuendelea. Lakini hakujua… Sababu hiyo hiyo inaweza kuwa mwisho wake. Simu yake iliita. Ilikuwa ni Amina. “Uko wapi?” aliuliza kwa sauti laini. “Nyumbani… natulia tu,” Kedmund alijibu. “Nahitaji kukuona.” Moyo wake uliruka. “Sasa hivi?” “Ndiyo… ni muhimu.” Hakukuwa na maswali mengi. Ndani ya dakika chache, Kedmund alikuwa njiani. Walikutana sehemu tulivu, mbali na kelele za mtaa. Taa za barabarani zilikuwa zinawamulika kwa mwanga hafifu. Amina a...
Endelea kusoma