SEHEMU YA KWANZA

MOTO WA MAPENZI NA KIVULI CHA LAANA


 MWANZO WA GIZA


Usiku ulikuwa mzito kuliko kawaida. Anga lilikuwa limefunikwa na mawingu mazito yaliyoficha mwezi, kana kwamba dunia ilitaka kuficha siri fulani isijulikane.

Katika kijiji cha Mlimani, kila mtu alikuwa amelala… isipokuwa mmoja.

Zuberi.

Alisimama nje ya nyumba yao ya udongo, mikono yake ikiwa imekunjwa kifuani, macho yake yakitazama mbali gizani. Kulikuwa na kitu hakikuwa sawa. Moyo wake ulikuwa unampiga kwa kasi isiyo ya kawaida.

Alikuwa akihisi kuitwa.

Sauti isiyoeleweka… lakini ya kuvutia.

Ghafla, macho yake yalivutwa na mwanga wa ajabu uliokuwa ukitokea msituni. Haukuwa mwanga wa taa, wala moto wa kawaida. Ulimeremeta kwa rangi za ajabu—kama roho inayocheza gizani.

Bila kufikiria, Zuberi alianza kutembea kuelekea msitu.

Kila hatua aliyopiga, alihisi kama anaingia kwenye ulimwengu mwingine.

Na alipofika katikati ya miti mirefu… alisikia sauti.

Sauti ya mwanamke.

Sauti yenye maumivu… yenye huzuni nzito.

“Nisaidie…”

Zuberi alishtuka.

Alisogea mbele polepole… hadi alipomuona.

Msichana mmoja, mrembo kupita maelezo, akiwa amevaa gauni jeupe. Nywele zake zilikuwa zikipeperuka taratibu kana kwamba ziliguswa na upepo usioonekana.

Lakini kulikuwa na kitu cha kutisha—

Miguu yake haikugusa ardhi.

“Wewe ni nani?” Zuberi aliuliza kwa sauti iliyochanganyika na hofu na mshangao.

Msichana alimgeukia polepole.

Macho yao yalipokutana, muda ulisimama.

“Mimi ni Aisha…” alisema kwa sauti ya chini, “na nimefungwa na laana ya mapenzi.”

Zuberi alikunja uso.

“Laana ya mapenzi?”

Aisha alimsogelea kidogo… lakini bado hakugusa ardhi.

“Yeyote anayenipenda… hufa.”

Kimya kizito kilitanda.

Lakini badala ya kurudi nyuma… moyo wa Zuberi ulifanya kitu cha ajabu.

Ulianza kumpenda.

Na kabla hajaelewa kinachoendelea—

Upepo mkali ulivuma ghafla. Mwanga ukazimika.

Aisha… akatoweka.

Zuberi alibaki peke yake katikati ya msitu, akihema kwa nguvu.

Lakini ndani ya moyo wake… moto ulikuwa tayari umewashwa.

Moto wa mapenzi.

Na hakujua… moto huo ungeunguza maisha yake yote.


Mwisho wa Sehemu ya kwanza.

Maoni

Chapisha Maoni

Machapisho maarufu kutoka blogu hii

SEHEMU YA KWANZA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mtunzi: Kedmund Mtembezi Mwamdishi: Kedmund Mtembezi Email: kedmund742@gmail.com WhatsApp: +255 672 229 424 Jua lilikuwa linachoma kama kawaida ya mchana wa Dar es Salaam. Vumbi lilikuwa likipaa kila gari lilipopita kwenye barabara ya udongo ya mtaani, na kelele za wauza chips, mama lishe na boda boda zilichanganyika kama muziki wa maisha ya kila siku. Kijana mmoja aitwaye Kedmund alikaa juu ya jiwe lililochakaa pembeni ya nyumba yao ya mabati. Alikuwa na fulana iliyochuja na suruali iliyopauka, macho yake yakiwa yamejaa mawazo mazito kuliko umri wake ulivyokuwa. “Maisha haya siyo rahisi…” alijisemea taratibu huku akiangalia watoto wadogo wakicheza bila kujali kesho. Alikuwa mtoto wa mwisho kwenye familia ya watoto watatu. Baba yao alifariki miaka mitano iliyopita kwa ugonjwa, na tangu hapo mama yao, Mama Asha, ndiye aliyebeba mzigo wa familia. Kila siku alikuwa anaamka alfajiri kwenda kuuza maandazi na chai ili angalau wapate kula. Lakini pesa haikutosha....
Endelea kusoma

SEHEMU YA PILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi SEHEMU YA 2 Ndani ya ile nyumba ya kifahari, hali ya hewa ilikuwa nzito kama vile kuna jambo kubwa linaenda kutokea. Kedmund na Juma waliongozwa hadi sebuleni. Sofa zilikuwa za gharama, televisheni kubwa ukutani, na kila kitu kilionyesha pesa — pesa ambayo Kedmund hakuwahi kuiona hata kwa ndoto. Mwanaume yule aliyewakaribisha aliketi mbele yao, akawatazama tena kwa macho ya kupima. “Mimi naitwa Rashid,” alisema kwa utulivu. “Na hapa hakuna mchezo wa kitoto.” Kedmund alikaa kimya, lakini moyo wake ulikuwa unadunda kwa kasi. Rashid aliweka begi dogo mezani. “Hii ndiyo kazi yenu ya kwanza.” Juma alitabasamu, kama vile tayari alijua kinachoendelea. Lakini Kedmund bado alikuwa na wasiwasi. “Kazi gani hasa?” aliuliza. Rashid alimwangalia moja kwa moja. “Mtasafirisha mzigo kutoka hapa hadi Mbagala. Hakuna maswali. Hakuna kufungua. Hakuna kuchelewa.” Kimya kilitanda. Kedmund alihisi koo lake likikauka. “Na kama tukikamatwa?” aliuliza kw...
Endelea kusoma

SEHEMU YA TANO

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi Email kedmund742@gmail.com WhatsApp+255 672 229 424 SEHEMU YA 5 Usiku ulikuwa tulivu, lakini ndani ya moyo wa Kedmund kulikuwa na kelele nyingi. Alikuwa amekaa nje ya nyumba yao, akitazama anga lililojaa nyota. Lakini hakuziona vizuri… kwa sababu akili yake ilikuwa kwa mtu mmoja tu. Amina. Tangu walipoanza kuongea, maisha yake yalibadilika kwa namna nyingine kabisa. Sio pesa, sio kazi… bali hisia. Kwa mara ya kwanza tangu aingie kwenye huu mchezo, alihisi kama kuna kitu kinampa sababu ya kuendelea. Lakini hakujua… Sababu hiyo hiyo inaweza kuwa mwisho wake. Simu yake iliita. Ilikuwa ni Amina. “Uko wapi?” aliuliza kwa sauti laini. “Nyumbani… natulia tu,” Kedmund alijibu. “Nahitaji kukuona.” Moyo wake uliruka. “Sasa hivi?” “Ndiyo… ni muhimu.” Hakukuwa na maswali mengi. Ndani ya dakika chache, Kedmund alikuwa njiani. Walikutana sehemu tulivu, mbali na kelele za mtaa. Taa za barabarani zilikuwa zinawamulika kwa mwanga hafifu. Amina a...
Endelea kusoma