SEHEMU YA SITA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU


Mwandishi: Kedmund Mtembezi


Email kedmund742@gmail.com

WhatsApp+255 672 229 424


SEHEMU YA 6


Usiku ulikuwa umejaa mvutano.

Kedmund na Amina walikuwa bado wanakimbia, pumzi zao zikiwa nzito, mioyo yao ikipiga kwa kasi isiyoelezeka.

Risasi zilikuwa zimesimama kusikika nyuma yao… lakini hatari haikuwa imeisha.

Walifika sehemu ya giza kabisa, karibu na nyumba zilizotelekezwa. Kedmund alisimama ghafla.

“Imetosha,” alisema kwa sauti nzito.

Amina alimtazama.

“Kedmund, lazima tuondoke—”

“Hapana!” alipaza sauti.

Kulikuwa na kitu kipya kwenye macho yake.

Hasira.

Maumivu.

Na uamuzi.

“Ulinidanganya,” alisema polepole. “Na sasa watu wako wanataka kuniua.”

Amina alitikisa kichwa.

“Sio watu wangu tena… mambo yamebadilika.”

Lakini Kedmund hakutaka kusikia.

Alihisi moyo wake umechomwa moto.

“Niambie ukweli wote… sasa hivi,” alisema kwa sauti ya kuamrisha.

Amina alikaa kimya kwa sekunde chache.

Kisha akavuta pumzi ndefu.

“Sawa… nitakuambia.”

Alianza kuzungumza.

“Kuna makundi mawili kwenye huu mchezo. Rashid yupo upande mmoja… lakini kuna watu wakubwa zaidi juu yake.”

Kedmund alimsikiliza kimya.

“Wewe ulipoanza kufanya kazi vizuri, waliona potential yako. Walitaka kukuingiza upande wao… lakini kwa njia yao.”

“Ndiyo maana walikutuma wewe?” Kedmund aliuliza kwa sauti kali.

Amina alishusha macho.

“Ndiyo.”

Kimya kilitanda.

“Lakini…” aliongeza, “sikutegemea mambo yatakuwa hivi.”

Kedmund alicheka kwa uchungu.

“Lakini yamekuwa.”

Kwa mara ya kwanza, Kedmund alihisi wazi kabisa:

👉 Hakuna mtu wa kuamini.

👉 Kila mtu ana ajenda yake.

👉 Na yeye… yupo katikati ya vita.

“Kwa hiyo sasa nini?” aliuliza.

Amina alimwangalia.

“Sasa… uko kwenye target.”

Maneno hayo yalikuwa mazito.

“Rashid anahisi unaenda upande mwingine. Na wale wengine wanahisi bado hujawa wao kabisa.”

Kedmund alitabasamu vibaya.

“Kwa hiyo kila mtu ananitaka… au kuniua.”

Amina hakujibu.

Hiyo ilikuwa kweli.

Kimya kilitanda kwa sekunde chache.

Kisha Kedmund alisimama wima.

Macho yake yalibadilika kabisa.

Hakuwa yule kijana wa hofu tena.

Sasa kulikuwa na kitu kingine…

👉 Ukali.

👉 Njaa ya kulipiza.

👉 Na akili ya kupambana.

“Kama wanataka mchezo…” alisema polepole,

“Basi watapata mchezo.”

Amina alishtuka kidogo.

“Kedmund… hii siyo rahisi hivyo—”

“Nilianza kama mjinga,” alimkatiza. “Lakini sitabaki hivyo.”

Alimsogelea karibu.

“Na wewe… sasa utachagua upande.”

Amina alinyamaza.

“Upande wangu… au upande wao.”

Moyo wake ulianza kupiga kwa kasi.

Kwa sababu alijua…

Huu ndio ulikuwa wakati wa maamuzi.

Wakati huo huo…

Ndani ya nyumba ya Rashid, hali ilikuwa tofauti.

Rashid alikuwa amesimama, uso wake umejaa hasira.

“Wamepotea?” aliuliza kwa ukali.

“Ndiyo boss… walitoroka,” mmoja wa watu wake alijibu.

Rashid alipiga meza kwa nguvu.

“Huyo kijana anaanza kuwa tatizo.”

Mzee aliyekuwa pembeni alitabasamu kidogo.

“Tatizo… au fursa?”

Rashid alimtazama.

“Unamaanisha nini?”

Mzee aliketi polepole.

“Vijana kama huyo… wakipata hasira, wanakuwa hatari. Lakini pia… wanaweza kuwa silaha.”

Kulikuwa na ukimya.

“Let’s see atachagua nini,” Mzee alisema kwa utulivu.

Kurudi kwa Kedmund…

Alikuwa amekaa juu ya ukuta mdogo, akitazama mbali.

Amina alikuwa pembeni yake.

Kimya kilikuwa kinazungumza zaidi kuliko maneno.

Baada ya muda, Kedmund alisema:

“Sitarudi nyuma.”

Amina alimwangalia.

“Sasa nitacheza huu mchezo… kwa sheria zangu.”

Maneno hayo yalikuwa na uzito.

Na kwa mara ya kwanza…

Alihisi kama ameacha kuwa mwathirika.

Na sasa…

Anaanza kuwa mchezaji.

Lakini ndani kabisa…

kulikuwa na swali moja ambalo halikuwa na jibu bado:

👉 Je, Amina yuko upande wake kweli… au bado anacheza mchezo wake?


Mwisho wa Sehemu ya 6


#Like_comment Tuendelee sehemu 7.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

SEHEMU YA KWANZA

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mtunzi: Kedmund Mtembezi Mwamdishi: Kedmund Mtembezi Email: kedmund742@gmail.com WhatsApp: +255 672 229 424 Jua lilikuwa linachoma kama kawaida ya mchana wa Dar es Salaam. Vumbi lilikuwa likipaa kila gari lilipopita kwenye barabara ya udongo ya mtaani, na kelele za wauza chips, mama lishe na boda boda zilichanganyika kama muziki wa maisha ya kila siku. Kijana mmoja aitwaye Kedmund alikaa juu ya jiwe lililochakaa pembeni ya nyumba yao ya mabati. Alikuwa na fulana iliyochuja na suruali iliyopauka, macho yake yakiwa yamejaa mawazo mazito kuliko umri wake ulivyokuwa. “Maisha haya siyo rahisi…” alijisemea taratibu huku akiangalia watoto wadogo wakicheza bila kujali kesho. Alikuwa mtoto wa mwisho kwenye familia ya watoto watatu. Baba yao alifariki miaka mitano iliyopita kwa ugonjwa, na tangu hapo mama yao, Mama Asha, ndiye aliyebeba mzigo wa familia. Kila siku alikuwa anaamka alfajiri kwenda kuuza maandazi na chai ili angalau wapate kula. Lakini pesa haikutosha....
Read more

SEHEMU YA TANO

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi Email kedmund742@gmail.com WhatsApp+255 672 229 424 SEHEMU YA 5 Usiku ulikuwa tulivu, lakini ndani ya moyo wa Kedmund kulikuwa na kelele nyingi. Alikuwa amekaa nje ya nyumba yao, akitazama anga lililojaa nyota. Lakini hakuziona vizuri… kwa sababu akili yake ilikuwa kwa mtu mmoja tu. Amina. Tangu walipoanza kuongea, maisha yake yalibadilika kwa namna nyingine kabisa. Sio pesa, sio kazi… bali hisia. Kwa mara ya kwanza tangu aingie kwenye huu mchezo, alihisi kama kuna kitu kinampa sababu ya kuendelea. Lakini hakujua… Sababu hiyo hiyo inaweza kuwa mwisho wake. Simu yake iliita. Ilikuwa ni Amina. “Uko wapi?” aliuliza kwa sauti laini. “Nyumbani… natulia tu,” Kedmund alijibu. “Nahitaji kukuona.” Moyo wake uliruka. “Sasa hivi?” “Ndiyo… ni muhimu.” Hakukuwa na maswali mengi. Ndani ya dakika chache, Kedmund alikuwa njiani. Walikutana sehemu tulivu, mbali na kelele za mtaa. Taa za barabarani zilikuwa zinawamulika kwa mwanga hafifu. Amina a...
Read more

SEHEMU YA PILI

 SIMULIZI: HATIA TAKATIFU Mwandishi: Kedmund Mtembezi SEHEMU YA 2 Ndani ya ile nyumba ya kifahari, hali ya hewa ilikuwa nzito kama vile kuna jambo kubwa linaenda kutokea. Kedmund na Juma waliongozwa hadi sebuleni. Sofa zilikuwa za gharama, televisheni kubwa ukutani, na kila kitu kilionyesha pesa — pesa ambayo Kedmund hakuwahi kuiona hata kwa ndoto. Mwanaume yule aliyewakaribisha aliketi mbele yao, akawatazama tena kwa macho ya kupima. “Mimi naitwa Rashid,” alisema kwa utulivu. “Na hapa hakuna mchezo wa kitoto.” Kedmund alikaa kimya, lakini moyo wake ulikuwa unadunda kwa kasi. Rashid aliweka begi dogo mezani. “Hii ndiyo kazi yenu ya kwanza.” Juma alitabasamu, kama vile tayari alijua kinachoendelea. Lakini Kedmund bado alikuwa na wasiwasi. “Kazi gani hasa?” aliuliza. Rashid alimwangalia moja kwa moja. “Mtasafirisha mzigo kutoka hapa hadi Mbagala. Hakuna maswali. Hakuna kufungua. Hakuna kuchelewa.” Kimya kilitanda. Kedmund alihisi koo lake likikauka. “Na kama tukikamatwa?” aliuliza kw...
Read more